Postanowiłam napisać kilka słów na temat rzeczownika species, bo jest on m.in. używany w międzynarodowej nomenklaturze botanicznej, biologicznej i zoologicznej. Słownik łacińsko-polski pod redakcją Mariana Plezi świetnie pokazuje, jaką ewolucję znaczeniową przechodził ten rzeczownik od łaciny klasycznej (I w. p.n.e. – I w. n.e.) po późniejszą (do ok. VII w. n.e.). Hasło species jest tu bardzo rozbudowane i ma następujące znaczenia: 1. widok, wygląd zewnętrzny, powierzchowność, uroda (np. decora species [czyt. dekora species] „piękna postać”); 2. zjawisko, widziadło, obraz (np. we śnie lub wyobraźni); 3. pozór, złudzenie, mniemanie (np. per speciem „pod pozorem”); 4. okazałość, blask, świetność; 5. gatunek (jako podgrupa rodzaju genus); 6. przedmiot, rzecz, towar; 7. zioła, korzenie, składniki (stąd polskie „specjały”).

W późnej łacinie i średniowieczu zaczęto używać species także w liczbie mnogiej na określenie składników lub różnych elementów tworzących całość. Należy tu zwrócić uwagę, że liczba pojedyncza i mnoga tego rzeczownika jest taka sama, czyli species. W farmacji i zielarstwie termin ten przyjął znaczenie: najpierw mieszanki leków, później surowców roślinnych (ziołowych).