Efekt plejotropowy (farmakologiczne działanie dodatkowe leków) może mieć charakter niepożądany (w postaci szkodliwych lub wręcz toksycznych reakcji), neutralny lub korzystny. W artykule przedstawiono przykłady dodatkowego, innego niż główny mechanizmu działania niektórych zarejestrowanych produktów leczniczych. Nie wszystkie opisane i udokumentowane kierunki aktywności biologicznej, „wychwycone” podczas poszerzonych prac rozwojowych, znalazły lub znajdą zastosowanie w terapii.
Wiele nowych właściwości „starych” leków jest bowiem nadal oceniane podczas badań klinicznych, a ich zastosowanie w nietradycyjnych wskazaniach jest zależne przede wszystkim od stosunku uzyskanych korzyści terapeutycznych do potencjalnego ryzyka związanego z wykorzystaniem w lecznictwie. Badania i ocena dodatkowego działania leków pozwala na rozszerzenie wskazań lub nawet zmianę profilu terapeutycznego. Poszukiwania nowych zastosowań terapeutycznych istniejących na rynku produktów leczniczych, a także związków chemicznych wyeliminowanych w trakcie badań klinicznych jest bowiem procesem o wiele tańszym niż projektowanie leków de novo i stanowi skuteczną alternatywę dla tradycyjnego procesu poszukiwania substancji leczniczych.
Autor: dr n. farm. Wiesława Lewgowd
Data publikacji: 2021-08-25
Źródło: "Lek w Polsce" nr 6/7/2021
Słowa kluczowe: właściwości plejotropowe, leki plejotropowe, badania naukowe
1. Stearns FW. One hundred years of pleiotropy: a retrospective. Genetics. 2010;186:767-73.
2. Szałek E. Działanie plejotropowe kwasu acetylosalicylowego. Farmacja Współczesna. 2015;8:52-58.
3. Sitarz R, Kolasińska-Bzoma M, Skórzewska M, Polkowski WP, Maciejewski R. Cyklooksygenaza-2 i jej rola w kancerogenezie. Zeszyty Naukowe Towarzystwa Doktorantów UJ Nauki Ścisłe. 2012;5(2):19-39.
4. Vane JR, Botting RM. The mechanism of action of aspirin. Thromb Res. 2003;110:255-8.
5. Grześk G, Koziński M, Navarese EP, Kubica A, Grześk E, Kubica J, Zieliński M. Kwas acetylosalicylowy - podstawa leczenia przeciw-płytkowego. Folia Cardiologica Excerpta. 2011;6(1):49-61.
6. Brunton LL, Lazo JS, L. PK. Farmakologia Goodmana & Gilmana: Lublin 2007.
7. Craven LL. Prevention of coronary and cerebral thrombosis. Miss Valley Med J. 1956;78:213-5.
8. Kikuchi K, Kawahara KI, Miura N, Ito T, Morimoto Y, Tancharoen S, et al. Secondary prevention of stroke: Pleiotropic effects of optimal oral pharmacotherapy. Exp Ther Med. 2012;4:3-7.
Paul-Clark MJ, Van Cao T, Moradi-Bidhendi N, Cooper D, Gilroy DW. 15-epi-lipoxin A4-mediated induction of nitric oxide explains how aspirin inhibits acute inflammation. J Exp Med. 2004;200:69-78.
10. Hermida RC, Ayala DE, Calvo C, López JE. Aspirin administered at bedtime, but not on awakening, has an effect on ambulatory blood pressure in hypertensive patients. J Am Coll Cardiol. 2005;46:975-83.
11. Kostka-Jeziorny K, Tykarski A. Rola kwasu acetylosalicylowego w nadciścnieniu tętniczym. In: ed.^eds. Via Medica: https://journals.viamedica.pl/arterial_hypertension/article/viewFile/12591/10426, 2006.
12. Zdrojewicz Z, Jagodziński A, Kowalik-Jagodzińska M, Zielińska E. Stare i nowe oblicze aspiryny. Pediatr Med Rodz. 2018;14(4):369-375.
13. Bashir AIJ, Kankipati CS, Jones S, Newman RM, Safrany ST, Perry CJ, Nicholl ID. A novel mechanism for the anticancer activity of aspirin and salicylates. Int J Oncol. 2019;54:1256-1270.
14. Carbone LD, Tylavsky FA, Cauley JA, Harris TB, Lang TF, Bauer DC, Barrow KD, Kritchevsky SB. Association between bone mineral density and the use of nonsteroidal anti-inflammatory drugs and aspirin: impact of cyclooxygenase selectivity. J Bone Miner Res. 2003;18:1795-802.
15. Choi HW, Tian M, Manohar M, Harraz MM, Park SW, Schroeder FC, Sny-der SH, Klessig DF. Human GAPDH Is a Target of Aspirin’s Primary Metabolite Salicylic Acid and Its Derivatives. PLoS One. 2015;10:e0143447.
16. Jain MK, Ridker PM. Anti-inflammatory effects of statins: clinical evidence and basic mechanisms. Nat Rev Drug Discov. 2005;4: 977-87.
17. Endo A. The discovery and development of HMG-CoA reductase inhibitors. J Lipid Res. 1992;33:1569-82.
18. Zhao J, Zhang X, Dong L, Wen Y, Cui L. The Many Roles of Statins in Ischemic Stroke. Current Neuropharmacology. 2014;12:564-574.
19. Liao JK, Laufs U. Pleiotropic effects of statins. Annu Rev Pharmacol Toxicol. 2005;45:89-118.
20. Orr JD. Statins in the spectrum of neurologic disease. Curr Atheroscler Rep. 2008;10:11-8.
21. Ray KK, Cannon CP. Lipid-independent pleiotropic effects of statins in the management of acute coronary syndromes. Curr Treat Options Cardiovasc Med. 2007;9:46-51.
22. Kazi DS, Penko JM, Bibbins-Domingo K. Statins for Primary Prevention of Cardiovascular Disease: Review of Evidence and Recommendations for Clinical Practice. Med Clin North Am. 2017;101:689-699.
23. Kostowski W, Herman Z. Farmakologia – podstawy farmakoterapii. PZWL: Warszawa 2004.
24. Kozłowski D. Statyny w praktyce klinicznej – komu? jaka? Folia Cardiologica Excerpta. 2010;5(4):196-205.
25. Davignon J. Beneficial cardiovascular pleiotropic effects of statins. Circulation. 2004;109:Iii39-43.
26. Generics Ltd. Charakterystyka Produktu leczniczego Simvagen 40 mg, tabletki powlekane. In: ed.^eds. Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: http:// leki.urpl.gov.pl/files/25_Simvagen_40_tab_powl_40.pdf, 2015.
27. Gorabi AM, Kiaie N, Hajighasemi S, Banach M, Penson PE, Jamialahmadi T, Sahebkar A. Statin-Induced Nitric Oxide Signaling: Mechanisms and Therapeutic Implications. J Clin Med. 2019;8.
28. Farsaei S, Khalili H, Farboud ES. Potential role of statins on wound healing: review of the literature. Int Wound J. 2012;9:238-47.
29. Mrówka P, Głodkowska E. Statyny w prewencji i terapii chorób nowotworowych. Onkol. Prak. Klin. 2008;4(5):177–191.
30. Mendoza-Oliva A, Zepeda A, Arias C. The complex actions of statins in brain and their relevance for Alzheimer’s disease treatment: an analytical review. Curr Alzheimer Res. 2014;11:817-33.
31. Grzybowska M, Bober J, Olszewska M. Metformina – mechanizmy działania i zastosowanie w terapii cukrzycy typu 2. Postepy Hig Med Dosw. 2011;65:277-285.
32. Wróbel MP, Marek B, Kajdaniuk D, Rokicka D, Szymborska-Kajanek A, Strojek K. Metformin – a new old drug. Endokrynol Pol. 2017;68:482-496.
33. Potempa M, Jonczyk P, Szczerba K, Kandefer B, Kajdaniuk D. Metformin – today’s panacea? Clinical Diabetology. 2016;5:117-122.
34. Ożga K, Jach R, Krzyczkowska-SendrakowskaM, Knapp P, Swornik M. Wpływ zastosowania metforminy na poziom hormonu antymüllerowskiego u pacjentek z zespołem policystycznych jajników. Przegląd Lekarski. 2018;75(11):555-557.
35. Malik F, Mehdi SF, Ali H, Patel P, Basharat A, Kumar A, Ashok F, Stein J, Brima W, Malhotra P, Roth J. Is metformin poised for a second career as an antimicrobial? Diabetes-Metabolism Research and Reviews. 2018;34.
36. Sajkowska-Kozielewicz JJ, Paradowska K. Witamina D – składnik
o wielostronnym działaniu. Herbalism, 2016; 1(2): 35-58.
37. Dusso AS, Brown AJ, Slatopolsky E. Vitamin D. Am J Physiol Renal Physiol. 2005;289:F8-28.
38. Szeja N. Witamina D jako związek o działaniu plejotropowym – przegląd aktualnych badań. Pomeranian J Life Sci. 2017;63(4):128-134.
39. Kosińska J, Billing-Marczak K, Krotkiewski M. Nowe nieznane funkcje witaminy D. Medycyna Rodzinna. 2008;2:34-47.
40. Glerup H, Mikkelsen K, Poulsen L, Hass E, Overbeck S, Andersen H, Charles P, Eriksen EF. Hypovitaminosis D myopathy without biochemical signs of osteomalacic bone involvement. Calcif Tissue Int. 2000;66:419-24.
41. Lai YH, Fang TC. The pleiotropic effect of vitamin d. ISRN Nephrol. 2013;2013:898125.
42. Gombart AF, Borregaard N, Koeffler HP. Human cathelicidin antimicrobial peptide (CAMP) gene is a direct target of the vitamin D receptor and is strongly up-regulated in myeloid cells by 1,25-dihydroxyvitamin D3. Faseb j. 2005;19:1067-77.
43. Cooper JD, Smyth DJ, Walker NM, Stevens H, Burren OS, Wallace C, Greissl C, Ramos-Lopez E, Hyppoenen E, Dunger DB, Spector TD, Ouwehand WH, Wang TJ, Badenhoop K, Todd JA. Inherited Variation in Vitamin D Genes Is Associated With Predisposition to Autoimmune Disease Type 1 Diabetes. Diabetes. 2011;60:1624-1631.
44. Botella-Carretero JI, Alvarez-Blasco F, Villafruela JJ, Balsa JA, Vázquez C, Escobar-Morreale HF. Vitamin D deficiency is associated with the metabolic syndrome in morbid obesity. Clin Nutr. 2007;26:573-80.
45. Wilson VK, Houston DK, Kilpatrick L, Lovato J, Yaffe K, Cauley JA, Harris TB, Simonsick EM, Ayonayon HN, Kritchevsky SB, Sink KM. Relationship between 25hydroxyvitamin D and cognitive function in older adults: the Health, Aging and Body Composition Study. J Am Geriatr Soc. 2014;62:636-41.
46. Pérez-López FR, Fernández-Alonso AM, Mannella P, Chedraui P. Vita-min D, sunlight and longevity. Minerva Endocrinol. 2011;36:257-66.
47. Dzierżewicz Z, Balwierz R, Marciniak D, Sarecka-Hujar B, Delijewski M, Dolińska B. Plejotropowe działanie melatoniny. Med Rodz. 2018;21(1):39-47.
48. Chowdhury I, Sengupta A, Maitra SK. Melatonin: fifty years of scientific journey from the discovery in bovine pineal gland to delineation of functions in human. Indian J Biochem Biophys. 2008;45:289-304.
49. Zawilska JB, Nowak JZ. Rytmika okołodobowa i zegar biologiczny. Sen. 2002;2:127-136.
50. Brzęczek M, Słonka K, Hyla-Klekot L. Melatonina – hormon o plejotropowym działaniu. Pediatr Med Rodz. 2016;12(2):127-133.
51. Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEKAM Sp. z o.o. Charakterystyka Produktu Leczniczego Melatonina LEKAM, 1, 3, 5 mg, tabletki. In: ed.^eds. Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: file:///C:/Users/User/AppData/Local/Temp/Charakterystyka-9724-20180118000000--3693_A-20180125000625-1.pdf, 2008.
52. Mayo JC, Sainz RM, Tan DX, Antolín I, Rodríguez C, Reiter RJ. Melatonin and Parkinson’s disease. Endocrine. 2005;27:169-78.
53. Lee YM, Chen HR, Hsiao G, Sheu JR, Wang JJ, Yen MH. Protective effects of melatonin on myocardial ischemia/reperfusion injury in vivo. J Pineal Res. 2002;33:72-80.
54. Regodón S, Martín-Palomino P, Fernández-Montesinos R, Herrera JL, Carrascosa-Salmoral MP, Píriz S, Vadillo S, Guerrero JM, Pozo D. The use of melatonin as a vaccine agent. Vaccine. 2005;23:5321-7.
55. Jaworek J. Rola melatoniny w przewodzie pokarmowym. Clin. Exp. Med. Lett. 2005;46(3):3-8.
56. Sánchez-Barceló EJ, Mediavilla MD, Tan DX, Reiter RJ. Scientific basis for the potential use of melatonin in bone diseases: osteoporosis and adolescent idiopathic scoliosis. J Osteoporos. 2010;2010:830231.
W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki.
Sprawdź więcej ustawień plików cookie, aby zarządzać swoimi preferencjami.
Więcej informacji na temat plików cookie i przechowywania danych można znaleźć w naszej Polityce Prywatności.W celu ulepszenia zawartości naszej strony internetowej oraz dostosowania jej do Państwa osobistych preferencji, wykorzystujemy pliki cookies przechowywane na Państwa urządzeniach. Kontrolę nad plikami cookies można uzyskać poprzez ustawienia przeglądarki internetowej.
