2026-05-20 Artykuły

Biegunka, definiowana jako ≥ 3 luźne stolce/dobę, wynika z zaburzenia równowagi wchłaniania i wydzielania wody w jelicie. Artykuł systematyzuje cztery mechanizmy patofizjologiczne – sekrecyjny, osmotyczny, wysiękowy i motoryczny – oraz najczęstsze przyczyny infekcyjne (wirusy, bakterie, C. difficile) i nieinfekcyjne (leki, IBD, zaburzenia hormonalne). Przedstawiono nową, odmienną opcję postępowania terapeutycznego, którą są wyroby medyczne oparte na substancjach SBMD, działające barierowo i antyoksydacyjnie, bez wchłaniania i działania ogólnoustrojowego.

Biegunka towarzyszy ludzkości od czasów opisów Hipokratesa i papirusów Ebersa, a mimo rozwoju mikrobiologii, szczepionek i intensywnej terapii pozostaje najczęstszą przyczyną porad w podstawowej opiece zdrowotnej oraz drugą przyczyną zgonów u dzieci poniżej 5. r.ż. na świecie (sic!). Światowa Organizacja Zdrowia definiuje ją jako oddawanie trzech lub więcej luźnych stolców na dobę, lub częściej niż zwykle dla danej osoby. W warunkach fizjologicznych jelito cienkie i okrężnica absorbują 9–10 litrów płynu dziennie pochodzącego z diety i wydzielin trawiennych, dlatego już jednoprocentowe przesunięcie w bilansie wchłanianie/wydzielanie wystarcza do manifestacji klinicznej. W krajach wysokorozwiniętych szacuje się 0,5–1 epizodu ostrej biegunki na osobę rocznie, co przekłada się na setki milionów dni absencji w pracy i miliardowe koszty systemu ochrony zdrowia.

Copyright © Medyk sp. z o.o