"Niewydolność serca. Czasem wolniej znaczy efektywniej" – to hasło 11. edycji ogólnopolskiej akcji profilaktyczno-edukacyjnej „Servier dla Serca”. Mobilna Kardiologiczna Poradnia Servier oferuje bezpłatne badania i specjalistyczne konsultacje lekarskie mieszkańcom polskich miast. Akcji patronują: Polskie Towarzystwo Kardiologiczne i Polskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego.

W Polsce na niewydolność serca cierpi obecnie około 1 000 000 chorych, a w ciągu najbliższych dwudziestu lat przybędzie 250 000 takich chorych. Przyczyną tego stanu jest starzenie się społeczeństwa, jak również paradoksalnie wysoka efektywność terapii zawału serca w Polsce, w konsekwencji której w naszym kraju szybciej niż w innych państwach przybywa  pacjentów z niewydolnością serca.

Niewydolność serca charakteryzuje się bardzo złym rokowaniem – w Polsce  stanowi ona przyczynę zgonów ok. 60 000 pacjentów rocznie. To znacznie więcej niż z powodu wielu najbardziej rozpowszechnionych nowotworów, np. raka płuc (22 304 zgony rocznie), raka okrężnicy (6986 zgonów rocznie), raka piersi (5242 zgony rocznie), raka trzustki (4547 zgonów rocznie). Według raportu NFZ niewydolność serca jest najczęstszą przyczyną hospitalizacji w Polsce. Liczba hospitalizacji jest dwukrotnie wyższa od średniej dla krajów OECD!

Niewydolność serca generuje wysokie koszty dla systemu ochrony zdrowia, ich główną składową  stanowią właśnie koszty hospitalizacji. Ostatnim etapem w terapii pacjentów z niewydolnością serca są kosztowne procedury, takie jak elektroterapia i transplantacja serca (420 osób oczekujących na przeszczep serca w 2012 r. – wykonano zaledwie 79 przeszczepów; koszt jednego przeszczepu serca dla NFZ to 140 000 zł.

W 2012 r. Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne ogłosiło nowe wytyczne dotyczące postępowania u chorych z niewydolnością serca. Zgodnie z nimi celem leczenia chorych z rozpoznaną niewydolnością serca jest złagodzenie objawów, zapobieganie hospitalizacjom oraz zwiększenie przeżycia chorych. Autorzy wytycznych zwracają uwagą na dowody naukowe potwierdzające skuteczność i bezpieczeństwo konkretnych, w tym nowych, rozwiązań terapeutycznych, które znalazły się w algorytmie postępowania.  Optymalna farmakoterapia (uwzględniająca iwabradynę) powinna poprzedzić elektroterapię i transplantację. Obie te procedury są wysoce kosztowne. Transplantacja jest oczywiście procedurą ratującą życie, tym niemniej obarczoną wysokim ryzykiem.